เรียกว่าเป็นช่วงของชีวิตที่วุ่นวายอเกนแอนด์อเกน 

เจอเกือบทุกรูปแบบตั้งแต่ป่วย ที่เรียนต่อ แก้วหูทะลุ ไฟไหม้บ้านและปัญหาอีกสารพัด


อูอา....บางคนก็ไม่รู้บางคนที่อยู่ในเหตุการณ์บางอย่างก็บอก ที่สงสัยคือ...

 

ตั้งแต่เข้าปีใหม่มาทำไมดราม่าเยอะแสรดดดดดดดดดTT[]TT!!!!

 

นะ...ปากหนอปาก ปีที่แล้วดันเผลอบอกใครคนหนึ่งไว้ว่า ปีหน้าขอให้ไม่มีดราม่าชุกเหมือนปีนี้นะก๊ะ...

 ผลคือตรูดูดดราม่ามาราวเครื่องดูดฝุ่นฮูเวอร์ OTL สิ้นหวังแล้วววว

 

แต่เรื่องอะไรก็ไม่หนักเท่าเรื่องในหัวตอนนี้  - -" เรื่องมหาลัยที่จะเข้า วะฮ่าๆๆๆ ใกล้แล้วสินะเหวย

จะต้องเลือกว่า จะสอบคณะอะไร....ปัญหาคือ....

 

ระหว่างความฝันที่อยากจะไล่ตาม

กับความมั่นคงของอาชีพในอนาคต...

 

ความฝันของเรา เป็นสิ่งที่ถ้าเอาตามเหตุผลแล้ว...ไม่ค่อยมั่นคง ทำรายได้ยาก และค่อนข้างเกลื่อน = =

แต่ความมั่นคง...เรียนยาก ลำบาก เหนื่อย แต่จบมาแล้วมั่นคงแน่นอน รายได้ดี ช่วยเหลือสังคม...แค่ไม่ใช่ความฝันของเราเท่านั้น

 ใจจริงรู้ว่า มันต้องเลือกล่ะ เพราะเป็นศาสตร์เฉพาะทั้งคู่

โทษอีระบบการศึกษาไทยดีมั้ยเนี่ย สอนเด็กมาแบบยัดความรู้ ใส่ๆๆๆ สุดท้ายไม่รู้ว่าอยากเรียนเป็นอะไร ชอบอะไร

 

ข้อความต่อจากนี้ถ้าจะอ่านก็ถมดำนะคะ=w=// 

 

 สุดท้ายมาจนตรอกแมวอะไรแถวนี้...อยากเรียนร้องเพลงแบบเฉพาะทาง แต่จบมาแล้ว...ไม่มั่นคงทำให้ได้คงเอาซะเลย

ก็นะ...บางทีเห็นคนมีความสามารถที่ร้องกันเก่งๆเทพๆก็อิจฉาบ้างแหล่ะ น้อยใจบ้างแหล่ะ ดูถูกตัวเองบ้างแหล่ะ

ทั้งที่รู้ทั้งรู้อยู่ว่า อย่าไปแข่งกับคนอื่น ถ้ายังชนะตัวเองไม่ได้น่ะ= =

 

ความคิดในช่วงนี้ มันเลยทั้งติดลบ ทั้งเครียด  

"อยากก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองในหลายๆอย่าง อยากทำในสิ่งที่คนอื่นบอกว่าทำไม่ได้

อยากทำให้รู้ว่า ฉันก็ทำได้ ฉันก็เป็นแบบนี้ได้ ฉันก็เก่งได้ มีความสามารถได้....

มันก็แค่อยาก สุดท้ายก็ฝันและผ่านไปถ้าไม่ลงมือทำ...ก็ถึงต้องฝึก ต้องพยายาม ต้องเป็นไปตามที่คิด

ต้องกดดันตัวเองให้มากกว่านี้สินะ ถึงจะพัฒนาได้เร็วกว่าที่เป็นอยู่

ใครบอกว่าฉันร้องพาวไม่ได้ จะลบคำพูดแบบนั้นให้หมด...เพราะฉันก็ทำได้ ถ้าพยายาม ต้องทำได้"

 

ยิ่งไปเห็นชาวต่างชาติคนหนึ่ง อายุมากกว่าเราปีนึง...แต่ความสามารถเทียบเท่าระดับโปร...

"ฉันอายุสิบหกครึ่งแล้วนะ...มัวทำอะไรอยู่ ความสามารถยังเท่านี้เอง"

"ถ้ายังเล่นๆไปวันๆแบบนี้มันจะได้อะไรขึ้นมา"

"เมื่อไหร่ที่จะถึงจุดๆนั้น....ในตอนนี้ต้องฝึกๆๆและพยายามให้มากขึ้น"

"ฉันต้องทำให้ได้"....นั่นคือเหตุผล...ที่จะกลับเข้าสายเพลงสากล

นั่นคือเหตุผล ที่ช่วงนี้ไม่ค่อยมีกะใจอัดเพลงญี่ปุ่น

งานที่สัญญาจะทำ ก็ทำได้ปกติ แต่คงไม่ร้องเพลงญี่ปุ่นทุกวันแบบที่เคยเป็น เพราะบางที เสียงเราอาจจะไม่เหมาะสายญี่ปุ่นก็ได้

เคยกลัวเหมือนกัน ว่าบางที.....ถ้าฝึกสายสากลแล้วเสียงจะเปลี่ยนไปจะไม่โมเอะ ไม่แบ๊ว ไม่ใส....

แต่ตอนนี้ ตั้งแต่เจอเป้าหมาย....ก็ไม่กลัวที่จะต้องเสียความโมเอะไป ไม่โมเอะก็ได้ เสียงไม่ใสไม่เป็นไร...

ขอแค่ทำให้ได้...ขอแค่เสียงมันเปลี่ยนไปในทางที่เราต้องการ เท่านั้นฉันยอมเสีย

ชอบที่จะร้อง และรักที่จะร้อง...แค่นั้นอาจจะไม่พอ เราอาจจะแอบโรคจิต ติดโรคเพอร์เฟคสินะ...

ถ้าทำออกมาไม่ดี จะไม่อยากทำ ถ้าทำแล้วต้องออกมาดีที่สุด คำว่าดียังไม่พอ ต้องดีที่สุด

 

แถมพักนี้ อารมณ์ไม่ดีเท่าที่ควร มองโลกติดลบตลอดเวลา... เพราะอะไรต่างๆรอบตัวมันมีผลด้วยล่ะมั้ง

เรียกง่ายๆว่าเข้าโหมดสภาวะเฟล นอยแตก ... ไม่มีอารมณ์ขึ้นงานอะไรเลย

วันที่7ที่จะต้องไปร้องคัดเลือกก็ไม่ค่อยมีอารมณ์....แต่ลงแล้วก็อยากไปด้วย จะแข่งทั้งที ต้องชนะ ไม่ชนะก็ถือเป็นประสบการณ์

แต่อารมณ์มันไม่เหลือจริงๆ รอลงงานนี้จบ จะรีบไปผ่าตัดหู คิดแบบนี้ก็เฟลแตกแล้ว = =

ได้ยินน้อยลงอย่างชัดเจนเลยพักนี้ อะไรไม่รู้ อยู่ๆก็ปวด...ฟังเพลงความดังเท่าเดิมแต่ได้ยินน้อยลง บลาๆ

คิดได้แค่ว่า คิดไปเองล่ะมั้ง...อืม คงคิดไปเอง สบายใจที่สุ

 

เคยฟังคำพูดมาจากคนๆนึง ที่เรานับถือ เขาบอกว่า

"ปัญหาน่ะ ถึงจะวางไว้ แต่ถ้าวางไม่ดี วันหนึ่งเราไปเดินเตะมันเข้าล่ะ"

ก็ทำให้ได้คิดที่จะเลิกหนี...

 

เห็นเราเป็นคนร่าเริงลัลล้าแบบหลุดโลกแต่เราก็มีดาร์กไซด์นะ...

ถึงรู้อะไรอยู่แก่ใจ...แต่ขอหลบปัญหาสักพักเถอะ มันแอบเหนื่อยจริงๆนะ เบื่อหน่าย จนเริ่มชินชา

หนีมาร้องเพลง...ก็มีเรื่องให้เครียดอยู่ดี...แต่เอาเถอะ ฝึกต่อไป ต้องพยายามให้มากๆ ต้องพยายามให้หนักกว่านี้อีก

 

ท้ายเอนทรี่ที่แลดูมาคุๆอันนี้...

 

หนูติดเกมค่ะ!!
ใครเล่นเรสเตอรองค์ซิตี้ในFacebookกรุณาแอดมาโลดดดดด หาที่เสาะหาวัตถุดิบก่ะ แอร๊ยยย >[]<~~

 

จบ ฮ่าๆๆๆๆๆ

 

อ่ะ ขออีกนิด มาแมวกันเถิดๆ จริงๆคือพอเริ่มใช้ไม่นาน มันก็เริ่มแพร่หลายแบบไวปานไวรัสคอม...

 

 http://neutralx0.net/tool/bnmk.html 

 

แมวกันเถิดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ฟิ้ววววววววว

 

ปล.ขอบอกว่าในสไก่และเฟสบุ๊ค...มีแต่แมว...ยั๊วะเยี๊ยะ.... 

Comment

Comment:

Tweet

เพิ่งเห็น มาเม้นด้วย
.
.
..
..
ฉ่ายเอ๋ย ตอนพี่อายุเท่าเรานะ
พี่ยังทำห่านอะไรไม่เป็นเลย

เพราะฉะนั้นอย่าเครียดเพราะอายุเท่านี้
พี่ยังมีมากกว่าตอนอายุ 16 ไม่เท่าไหร่เลย

ทุกวันนี้พี่ยังคออักเสบอยู่เลยอ่ะ
แต่ก็พยายามจะร้องเพลงต่อไป

ปัญหาแบบฉ่ายพี่ก็เจอเหมือนกันแต่ก็พยายามสู้ต่อไป
ฉ่ายหมี!!!

#11 By terusang on 2010-02-12 19:59

เข้ามหาลัยไปแล้ว ก็เข้าชมรมดนตรี หรือ คอรัสซิครับ ได้ฝึกเสียงร้องแน่ๆ

ถ้ารักมันจริง ต่อให้ภาระหนักยังไง ก็ต้องหาเวลามาทำสิ่งที่อยากทำได้อยู่ดี

แต่จริงๆ ผมว่า เสียงมีเอกลักษณ์มากเลยนะครับ น่าจะลองหาวิธีใช้มัน มากกว่าที่จะปฎิเสธมันนะ ^^''

#10 By gomora on 2010-02-06 04:27

ตรูอายุ 21 แล้ว ความสามารถแค่นี้ เครียดกว่าแกอีกนะ ฉ่าย ฮ่าๆ

คิดไรมาก ชีวิตมีครั้งเดียวใช้ให้คุ้มในทางที่อยากเดินเตอะ สู้ต่อไปไอ้น้อง !!!!!

#9 By FATE (61.90.69.227) on 2010-02-05 20:51

แล้วก็กลับมาอารมณ์เดิมเหรอ.....

ฉันเคยพูดอะไรไว้ อย่าลืมซะล่ะ

ฉันรู้เหตุผลแก รู้ถึงสาเหตุหลายๆอย่างที่ทำใ้ห้แกเป็นแบบนี้

แต่ว่า ในเมื่อมีความฝันแล้ว ถึงหนทางไม่สนับสนุน แต่ถ้าพยายามไล่ตามความฝันเท่าที่ทำได้ มันก็มีความสุขแล้วนะ? จะรออะไรอยู่?

อายุไม่ใช่ปัญหา คุณอายุเท่าไหร่แล้วมันเกี่ยวอะไรด้วยวะ คนที่อายุน้อยแต่เก่งกว่าเราก็มีถม แต่เข้าใจด้วยว่าคนเราเกิดมาไม่เหมือนกัน บางคนมีพรสวรรค์ มีโอกาส มีโชคมากกว่า ถ้าจะมัวแต่นั่งคิดว่าทำไมเขาดีกว่าเรา สู้เอาเวลามาพยายามให้ได้ดีกว่าเขาไปเลยดีกว่า

อะไรๆก็เหมือนจะเคยบอกไปหมดแล้ว นี่มันเหมือนลูปเลยนะเว้ย เอาไอ้ฉ่อยตัวเก่าทิ้งไปเลยนะสาดดดด

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้คุยแฮะ ไม่รู้ว่ามีเรื่องเครียด และที่สำคัญ..
กุก็ติดเกมว่ะค่ะ*เผ่น

#8 By AkiyaS on 2010-02-05 20:49

โอ๋ๆ พวกเราทั้งห้องจะเป็นกำลังใจให้หนูฉ่ายหมีเองนะจ๊ะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ขออย่าท้อ สู้เค้าล่ะๆ (จะบอกว่า อินี่ก็จิตตกบ่อย ทำไมฝีมือไม่พัฒนาซักทีsad smile)

เรสเตอร์รองก์ยูก็เล่นนะคะ เพิ่งมาติดเอาป่านนี้หรอเธอว์ เล่นเฟซมาก่อนนังยูอีกนะคะsad smile

#7 By Yuchan.,** on 2010-02-05 19:46

/me เรสเตอร์รองเค้าค้างง่ะ


อ่าาา เีืิรื่องอาชีพยุ้ยก็โดนว่ามาเหมือนกันนะ
ว่าอยากเรียนอะไรก็ไม่รู้ - -

เรื่องงสุขภาำพ รักษาตัวดีๆนะ
ยุ้ยเป็นห่วงฉ่่าย Y_Y

#6 By น้องยุ้ย_Eroi*2 on 2010-02-05 19:30

ผมว่าเลือกทางที่มั่นคงไปเลยดีกว่า
ถึงไม่ได้เลือกเรียนทางร้องเพลงแต่ก็ไม่ใช่ว่าร้องไม่ได้
ถ้าฐานมั่นคงแล้ว
เวลาพลาดจะได้ไม่ต้องเสียใจทีหลังครับ

#5 By Nemukomori on 2010-02-05 17:11

อ่านแล้วน้ำตารจะไหล
น้องพี่โตแล้วสินะ น้องสาวตัวเละๆ เอ๊ย ตัวเล็กๆของพี่โตแล้วสินะ TT[]TT
พี่ดีใจมากว่ะเฮ้ย!!!

ถ้าถามพี่นะ พี่จะแนะนำให้เดินตามความฝัน
เราไม่มีทางตอบได้หรอกว่าในอนาคตมันจะเป็นยังไง
จะดีจะร้าย จะมั่นคงหรือล้มเหลว เราไม่มีทางตอบได้
แต่สิ่งที่เราทำได้คือวันนี้ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
ทำในสิ่งที่ตัวเองรัก ทำให้สิ่งที่ตัวเองฝัน แล้วฉ่ายจะมีความสุขเอง

การไล่ตามความฝันน่ะมันสุดยอดที่สุดเลยฉ่ายรู้ไหม?

พี่ก็ตอบไม่ได้ว่าความฝันพี่มันจะเป็นจริงไหม
พี่ก็ไม่รู้ด้วยว่าในอนาคตพี่จะมั่นคงไหม พี่จะสอบรับราชการได้หรือเปล่าพี่ก็ยังไม่รู้เลย
แต่ที่พี่เลือกทางนี้ เลือกที่จะทิ้งวิศวะ ทิ้งเทคนิคการแพทย์ ทิ้งดุริยางค์ ทิ้งทุกอย่างมาเดินสายนี้
ก็เพราะพี่รักมัน พี่อยากจะทำตามความฝันของพี่

ฉ่ายเอ้ย ในเมื่อหาความฝันเจอแล้ว ทำมันเข้าไปเถอะ
ใครจะว่ายังไงช่างเค้า ถ้าจะดื้อ จงดื้อให้ถึงที่สุด
อนาคตเธออยู่ในกำมือเธอแล้วนะ
มีความสุขกับความฝันที่จะไล่ตามให้ได้

และอย่าเสียใจที่ได้เดินทางนี้
เพราะถ้าสักวันฉ่ายได้เดินตามความฝันจริงๆ
ฉ่ายจะรับรู้ว่า ฉ่ายมีความสุขมากกว่าได้ทำงานที่มั่นคงแค่ไหน

พี่ดีใจมากๆอ่ะที่ฉ่ายหาึความฝันของฉ๋ายเจอ ดีใจมากๆจริงจัง
น้องสาวตัวเละๆ เอ๊ย ตัวเล็กๆของพี่โตแล้วจริงๆสินะ T^T

ซึ้งว่ะเฮ้ย รักแก~!!!!!!

#4 By Himura maya on 2010-02-05 13:56

เลือกความมั่นคงในแบบที่ชอบ แล้วค่อยมาตามความฝัน ก็ยังไม่สายมั๊ง
ถ้าชอบ ไงซักวันก็ต้องทำอยู่แล้ว

ปัญหา มีก็ถามคนอื่นได้

ขอให้พยามทุกอย่าง และมันจะสำเร็จ ไม่มากก็น้อย

#3 By ~Clover☆Sunday Band~ on 2010-02-05 10:43

ก็ทางเดินชวิต ก็ต้องเลือกดีๆนะฮะ

ถ้าเป็นผม ผมคงแนะนำว่า เลือกทางที่มั่นคง แล้ว ความฝันเรียนเสริมไปด้วยดีกว่า

มันอาจจะหนักแต่ก็ยังได้ทำตามความฝัน

แค่แนะนำเฉยๆอ่ะนะฮะ สุดท้ายก็อยู่ที่แต่ละคนจะเลือก

ปล. แมวน่ารักกกกกกก ทำแล้วเหมือนกันแต่แปะไว้แค่ในดิสเพลย์เอ็ม

#2 By シロー ~白の世界~ on 2010-02-05 09:30

ทางนี้ และอีกหลายๆ คนก็เจอปัญหาแบบนี้เหมือนกัน

แต่เอาเข้าจริงๆ คำตอบมันก็ไม่น่ายากนะ ระหว่างใช้ชีวิตมั่นคงไปวันๆ รอวันที่จะไปเกิดใหม่ กับใช้ชีวิตจนๆ แต่ได้ไล่ตามความฝันของตัวเองน่ะ



"ฉันอายุยี่สิบสี่แล้วนะ ...มัวทำอะไรอยู่ ความสามารถยังเท่านี้เอง"

โดน

#1 By dawnbringerz on 2010-02-05 06:29